Archive for the 'Διηγήματα' Category

Μια ιστορία για τη Foulianna (γραμμένη χωρίς άγχος) – «Η μπαλαρίνα»

Μαρτίου 13, 2007

vegetables.jpg

Μουσική, μπαλαρίνα, τρόμος, κουμπί, μακαρόνια… Κάπως έτσι ήταν τα συναισθήματά της, ανάμικτα όπως τα λαχανικά που έβρασε προχτές, κι εκείνα για να μη σαπίσουν, παλεύουν με θεούς και δαίμονες* μέσα σ’ ένα μισόκλειστο τάπερ στην κάτω δεξιά γωνία του ψυγείου. Αυτές οι πέντε λέξεις όμως, τριγυρνούσαν ολημερίς κι ολονυκτίς στο μυαλό της. Κρύωνε, είχε μπεί χειμώνας για τα καλά, και αγκάλιασε ένα καλοριφέρ. Προσπάθησε να ηρεμήσει, ήταν κουρασμένη απ’ την πρόβα. Ήθελε κάτι για να αποσπάσει γρήγορα τη σκέψη της, να την απασχολήσει για λίγο. Έπιασε μια κουβέρτα και τη συσκευή που αλλάζει κανάλια και άνοιξε την τηλεόραση. Προσπάθησε να μπεί στο κλίμα πέντε διαφορετικών ταινιών, πίνοντας μπύρες και μασουλώντας ξηρούς καρπούς. Τα πιο τυχερά κάσιους που βρίσκονταν στον πάτο του διάφανου μπολ της, έβλεπαν κι εκείνα λίγη τηλεόραση, μασουλώντας κι εκείνα ασυναίσθητα τα δάχτυλά τους, τα χέρια τους ολόκληρα.

Πάντως τις τελευταίες μέρες την επισκεπτόταν ο φόβος (ή ο τρόμος, ξεχωριστά όμως, αδικία να εμφανιστούν μαζί) πριν κοιμηθεί, με τη μορφή της σκέψης και μόνο ότι κινδύνευε ακόμη και στον ύπνο της από τις πέντε λέξεις. Κάτι κύτταρα της πατούσας της είχαν ακόυσει κάτι φήμες, ότι τάχα ο Μορφέας είχε σκηνοθετήσει το τελευταίο της όνειρο, που είχε γίνει μεγάλη επιτυχία, ακόμη και στις εφημερίδες των εγκεφαλικών κυττάρων οι κριτικοί είχαν βάλει 3,5 αστεράκια. Η υπόθεση ήταν το πως μια ιταλίδα μπαλαρίνα κατάφερε κι έγινε διάσημη. Ως σήμα καταταθέν είχε ένα τεράστιο κουμπί ραμμένο στην πλάτη της, ώσπου μια μέρα ένα τερατούργημα με τρία λεπτά πόδια και ένα πιάνο για κεφάλι, την κούμπωσε στο παλτό του, κι εκείνη κρεμόταν στον αέρα και χόρευε, όπως ακριβώς θα έκανε κι ένα αναποδογυρισμένο έντομο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements