Θα πεθάνω ένα πένθυμο…

Νοέμβριος 16, 2007

Πρόκειται για ένα ποίημα του Ουράνη, το οποίο μελοποίησαν τα Διάφανα Κρίνα (αρκετά συναισθηματικά θα έλεγα)
Σε αυτό το ποίημα λοιπόν διέκρινα τους εξής στίχους:

«Απ’ τους φίλους που παίζαμε, πότε-πότε χαρτιά,θα ρωτήσει κανένας τους, έτσι απλά, τον Ουράνη, μην τον είδε κανείς, έχει μέρες που χάθηκε, θα απαντήσει ο άλλος παίζοντας, μα αυτός έχει πεθάνει, μια στιγμή θ’ απομείνουνε τα χαρτιά τους κρατώντας, θα κουνήσουν περίλυπα και σιγά το κεφάλι, θε να πουν τι ειν’ ο άνθρωπος, χθες ακόμα εζούσε, και βουβοί στο παιχνίδι στους, θα βαλθούνε και πάλι…»

Τυχαίνει να παίζω κι εγώ χαρτιά πότε-πότε με ορισμένους φίλους…Όμως νομίζω ότι ο Ουράνης εννοούσε ως «φίλους που παίζανε πότε-πότε χαρτιά» εκείνους που ήταν γι’ αυτόν επιφανειακοί φίλοι, δηλαδή απλά παρέα και όχι ουσιαστικοί φίλοι που θα τον στήριζαν και θα τον αγαπούσαν. Και αυτό φαίνεται απ΄το ότι παρόλο που ο ποιητής υποθετικά έχει πεθάνει (μέσα στο ποίημα) εκείνοι συνεχίζουν το παιχνίδι τους σαν να μη συνέβη τίποτα.
Μπλέχτηκα λοιπόν, θέλοντας και μη, σε μια σειρά από σκέψεις. Δε θέλω να έχω τέτοια σχέση με άτομα που αποκαλώ φίλους, γιατί η φιλία είναι πολλά περισσότερα πράγματα απ’ το να παίζεις χαρτιά ή οποιοδήποτε παιχνίδι. Είναι εκείνοι που σε καταλαβαίνουν χωρίς να μιλήσεις, εκείνοι που σε κάνουν να ανοιχτείς (κι ας την πατήσεις ίσως). Όμως και η παρέα είναι σημαντική όταν είναι ευχάριστη. Ναί, η παρέα θα έρθει και στην κηδεία σου, μονάχα όμως σωματικά.

Advertisements

4 Σχόλια to “Θα πεθάνω ένα πένθυμο…”

  1. lexx Says:

    Φιλία, έρωτας, αγάπη, πόθος, ενθουσιασμός, συντροφικότητα. Λέξεις, έννοιες, συναισθήματα, καταστάσεις σύνθετες που τις συμπυκνώνουμε μέσα σε λεξούλες και μετά γράφουμε τόμους για να τις αναλύσουμε.

    Κάθε σχέση είναι μοναδική και απαιτεί το δικό της χειρισμό. Άλλες απαιτούν τόμους και άλλες ένα stick-it για να τις αναλύσεις. Φίλοι δεν είναι μόνο εκείνοι που θα σε καταλάβουν χωρίς να μιλήσεις, φίλοι ίσως να είναι αυτοί που θέλεις να θέλουν να σε καταλάβουν και το θέλουν και αυτοί.

  2. arlekinos Says:

    Νομίζω ότι οι λέξεις αυτές δεν μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα που υποθέτουμε ότι εννοούμε χρησιμοποιώντας τις. Γι’ αυτό το λόγο αναφέρομαι σε μια μορφή επικοινωνίας ανώτερη της ομιλίας και της όρασης. Αυτός είναι και ο λόγος που γράφουμε τόμους, τοποθετώντας τις ίδιες λέξεις-πιλότους διαφορετικών συναισθημάτων σε τυχαία σειρά. προσπαθώντας να περιγράψουμε κάτι υποκειμενικό, το συναίσθημά μας.

    «φίλοι ίσως να είναι αυτοί που θέλεις να θέλουν να σε καταλάβουν και το θέλουν και αυτοί». Δηλαδή αρκεί η σύμπτωση της θέλησης;

  3. lexx Says:

    Δεν αρκεί αλλά είναι απαραίτητα 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: