Σκέφτομαι άρα δε βαριέμαι

Μαΐου 1, 2007

Μοναξιά και σκέψεις
Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις
Που ο χρόνος
Χάνει την ξακουστή του υπόσταση
Προχωράει, αν δε σκαλώνει
Με αργά και βαριά βήματα
Παλιότερα βαριόμουν
Όταν δεν υπήρχε κάτι
Το οποίο έκανε το χρόνο να τρέχει
Ασταμάτητος
Ώστε να κυλάει ευχάριστα
Τώρα πια πολύ σπάνια βαριέμαι
Παρόλο που ο χρόνος λιμνάζει
Ίσως αυτό να συμβαίνει πάντα
Αναπόφευκτα
Ευτυχώς ή δυστυχώς
Παρέα της μοναξιάς οι σκέψεις
Αγαπάω τόσο πολύ τη σκέψη
Που συχνά καυγαδίζουμε σαν ερωτευμένοι αστακοί
Κι όταν τα ερεθίσματά της με κυκλώνουν
Εκείνη μου προσφέρει ως αντάλλαγμα
Μια ευλογία
Ποτέ δε με αφήνει να βαρεθώ
Κι ας με πονούν οι δαγκάνες της όσο με αγκαλιάζει

Advertisements

2 Σχόλια to “Σκέφτομαι άρα δε βαριέμαι”

  1. foulianna Says:

    Καταπληκτικό! κι εγώ σαν εσένα. Μα θαυμάζω τους ανθρώπους που κατορθώνουν να βαριούνται, θέλει πολλή προσπάθεια να μην απασχολείσαι από το μυαλό σου ή από τα ερεθίσματα γύρω σου!

  2. arlekinos Says:

    Αλήθεια είναι….Ευχαριστώ για το comment, σου βγάζω το καπέλο για να θαυμάσεις την περούκα…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: