Billie Holiday – Lady Sings The Blues (1958)

Φεβρουαρίου 24, 2007

billie-holiday-at-town-hall-new-york-city-1948.jpeg

Πρόκειται για την αυτοβιογραφία της μεγάλης κυρίας της τζαζ, Billie Holiday. Ξεκινώντας από τα παιδικά της χρόνια στη Βαλτιμόρη, όπου και γεννήθηκε στις 7 Απριλίου του 1915, περιγράφει τις δυσκολίες της οικογένειας και πώς ο πατέρας της τους εγκατέλειψε για χάρη της αγάπης του, της μουσικής, που μετέδωσε στην κόρη του.

«Η μαμά κι ο μπαμπάς ήταν ακόμη παιδιά όταν παντρευτήκανε. Αυτός ήταν δεκαοχτώ χρονών, εκείνη δεκάξι κι εγώ τριών», είναι η περίφημη φράση με την οποία ανοίγει το βιβλίο. Η Billie Holiday μεγάλωσε στα γκέτο, τα πορνεία και τα αναμορφωτήρια της μαύρης Αμερικής. Στην αυτοβιογραφία της, σε μια γλώσσα σκληρή και χωρίς συναισθηματισμούς, καταγράφει την περιπετειώδη ζωή της, την ανέλειξή της στο χώρο της μουσικής, καθώς και τα προβλήματά της με τα ναρκωτικά, τις φυλακίσεις και το κυνηγητό της αστυνομίας που την κατέστρεψε. (από οπισθόφυλλο)
gottlieb-william-p-billie-holiday-7200046.jpg
Από την αυτοσυντήρηση στην αυτοκαταστροφή, μοιάζει η εξέλιξη του βιβλίου, μέσα από μια μαγευτική διαδρομή. Μπορεί κανείς να ταξιδέψει πίσω στην δεκαετία του ’30, όπου περπατά και γαλουχείται η τζαζ. Περιοδείες, αφραγκίες, κλαμπς, τσακωμοί μα πάνω απ’όλα μουσική και πίστη. Συνεχίζοντας, η Billie Holiday περιγράφει το πώς μέσα από την ένθερμη υποστήριξη αλλά και το ρατσισμό κατάφερε να σκαρφαλώσει στην κορυφή, μέσα από το νεογέννητο σύστημα των δισκογραφικών εταιρειών και της show business. Μας πληροφορεί επίσης για τις συνεργασίες της με μεγάλα ονόματα της κλασικής τζαζ όπως ο Benny Goodman, «Ο Benny ονειρευόταν τη μέρα που θα είχε τη δική του μπάντα», Johny Hodges, Chew Berry, Ben Webster, Roy Elridge, τις ορχήστρες του Count Basie και του Artie Shaw. Μιλάει για τις εποχές που αυτοσχεδίαζε πάνω στο σαξόφωνο του Lester Young και την συνόδευαν ο Buck Clayton και ο Oscar Peterson. Η Lady Billie Holiday πέθανε το 1959 στη Νέα Υόρκη, επειδή «μια αρρωστημένα διεφθαρμένη κοινωνία κυνήγησε αυτή τη μεγαλοφυία της τζαζ σ’ ένα αυτοκαταστροφικό αδιέξοδο απ’ όπου δεν υπήρχε διαφυγή».
Μια τεράστια προσωπικότητα που δεν δίστασε να απορρίψει δελεαστικές προσφορές χάριν της τιμής της, να τσακωθεί με σημαντικούς ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας, να αρνηθεί να τραγουδήσει το “Strange Fruit” μπροστά σε κάποιους, χάριν των ιδεών της. Μια σκληρή, πεισματάρα μα και ευαίσθητη προσωπικότητα που δεν τιθασεύτηκε από κανέναν, παρά μόνο από τα ναρκωτικά.

Την έκδοση (Η κυρία τραγουδάει τα μπλουζ – εκδ. Άγρα) συμπληρώνουν μια αναλυτική δισκογραφία και 31 φωτογραφίες.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Billie Holiday – Lady Sings The Blues (1958)”

  1. lexx Says:

    Respect και με γεια το blog!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: