Περίεργα παιχνίδια

Είναι φορές που η θάλασσα μου κάνει περίεργα παιχνίδια. Ερχόμενος προς τα εδώ, οδήγησα λίγο παραπάνω, γιατί με πήραν οι σκέψεις και τα τσιγάρα και προσπέρασα τη διασταύρωση με τον δρόμο προς την παραλία. Συνέχισα μέχρι που έκανα αναστροφή, σαν κάμπια που συναντάει τοίχο και βαριέται να τον ανέβει. Αυτό σήμαινε ότι οι σκέψεις αρκούσαν – ήταν ανήσυχες – και έπρεπε να κατηφορίσω προς τη θάλασσα. Με καλούσε κι έτσι οδήγησα πολύ πιο γρήγορα μετά την αναστροφή. Έμοιαζε σαν να μου υποσχόταν όλες τις απαντήσεις που έψαχνα με τις συγκεκριμένες σκέψεις, οι οποίες τσουρούφλιζαν το μυαλό μου, όπως ο ήλιος χτυπούσε ανελέητα τα γυμνά από περσινό αντηλιακό χέρια μου. Η μουσική συνόδευσε παρορμητικά το τοπίο που ξεκαθάριζε όσο κατέβαινα τις απότομες στροφές του χωματόδρομου. Πάρκαρα κι εξοπλίστηκα. Φόρεσα το ψάθινο καπέλο μου και γυαλιά ηλίου, πήρα μια πετσέτα, τσιγάρα, αναπτήρα κι ένα μπουκάλι νερό. Δεν πήγαινα για μπάνιο. Το μέρος που επέλεξα για να συνομιλήσω με τη θάλασσα και τον Αίολο το γνώριζα από πριν. Ήταν ένα στενό πέρασμα ανάμεσα σε βράχους ψηλούς σαν μπουλντόζες – τις έβλεπα συνέχεια λόγω ανάπτυξης του νησιού – που δημιουργούσαν την απόλυτη σκιά, αφήνοντας τον άνεμο να με δροσίζει, κι όλα αυτά στη βραχώδη άκρη της παραλίας, την οποία κανείς απ’ τους λουόμενους δεν προτιμούσε. Το πέρασμα ήταν ιδανικό για να ξαπλώσω πάνω στο βράχο, με μαξιλάρι την πετσέτα, δίπλα στα κύματα που δεν αστειεύονταν καθόλου. Ο ήλιος φώτιζε το τοπίο γύρω μου, ο ήχος των ταραγμένων κυμάτων κάλυπτε τις ιαχές των μικρών παιδιών που είχαν κηρύξει πόλεμο στο θεό Ποσειδώνα. Οι συνθήκες ήταν κατάλληλες για να πάρω επιτέλους τις πολυπόθητες απαντήσεις από τη θάλασσα.

Η πόρτα της ματαιοδοξίας

Ήμασταν μαζεμένοι όλοι
Η πρόβα μόλις είχε τελειώσει
Και καπνίζαμε ακούγοντας μουσική
Η ζεστασιά και η αφηρημάδα
Γέμιζαν το χώρο μαζί με τον καπνό

Η μουσική έμοιαζε απαραίτητο στοιχείο
Της παρέας
Όμως κανείς δεν της έδινε μεγάλη σημασία
Απλά υπέβοσκε στο φόντο

Αν σταματούσε, είμαι σίγουρος
Οι κουβέντες θα μεταμορφώνονταν
Θα γίνονταν πιο ανάλατες
Αν υποθέσουμε ότι το αλάτι
Στη συγκεκριμένη περίπτωση
Ήταν το συναίσθημα στο λόγο