Το μουσικό κουτί των αναμνήσεων

Κάθε μέρα που περνάει
Αποθηκεύεται στο μουσικό κουτί των αναμνήσεων
Όμως εκείνο έχει περιορισμένο χώρο
Κι έτσι επιλέγει ποιές θα παραμείνουν
Οι υπόλοιπες αποθηκεύονται
Σε κάποιο μέρος του ανθρώπινου εγκεφάλου
Το μουσικό κουτί κατοικεί στην ψυχή
Όσο μεγαλώνουμε
Οι ευθύνες των αναμνήσεων αυξάνονται
Όμως εκείνες γερνούν και θολώνουν
Η ψυχή μένει νέα αν το θελήσεις
Ή αν δε σε παρασύρουν οι περιστάσεις
Όταν το δικό μου κουτί υπερφορτώνεται
Δεν μπορώ να κοιμηθώ
Κοιτάζω το ταβάνι μέσα στο σκοτάδι
Και αναπολώ ουτοπικές καταστάσεις
Δε γυρίζω συχνά στο παρελθόν
Έτσι έχω συνηθίσει να αμύνομαι
Υπάρχουν και φορές
Που το μουσικό κουτί των αναμνήσεων ανοίγει