Νανούρισμα

Κοντεύει να ξημερώσει
Εδώ και ώρα τα πουλιά έχουν ξυπνήσει
Και έχουν πιάσει την κουβέντα
Ακριβώς έξω από την μπαλκονόπορτα
Είναι η μοναδική μου παρέα
Εκτός, βεβαίως, από την καλύτερή μου φίλη, τη μοναξιά
Προσπαθώ να βάλω τη σκέψη μου σε τάξη
Τα κελαηδίσματα με αποσυγκεντρώνουν
Καθώς ηχούν τόσο σαγηνευτικά
Που μόνο ο ύπνος μπορεί να τα βαστήξει
Αν και αυτά με έβαλαν να καθίσω να γράψω
Καλά είναι
Εμφανίζονται οι πρώτοι θόρυβοι της πόλης
Η οποία ξυπνά με τη σειρά της
Αυτό κι αν με αποσυγκεντρώνει
Μόλις η πόλη ξυπνήσει για τα καλά
Και οι άντρες της έχουν ξυριστεί
Και οι γυναίκες της έχουν μακιγιαριστεί
Τα τιτιβίσματα μοιάζουν να χάνονται
Μέσα σε ρυθμούς που ποτέ δεν προλαβαίνουν (οι ρυθμοί)
Μέσα στο γκρίζο
Μέσα στο κολλημένο στην κίνηση καυσαέριο
Μοιάζουν ασήμαντα και εξαφανισμένα
Τα εναπομείναντα πετούμενα της πόλης
Ίσως τα ίδια να έχουν αρχίσει να πιστεύουν
Πως κανείς δεν θα καταλάβαινε τη διαφορά
Μιας ενδεχόμενης απουσίας τους
Μα εκείνα τούτο το πρωινό δεν έχουν σταματήσει
Ακόμα
Κάθε λεπτό που περνάει
Νιώθω τη φωνή των πουλιών να βυθίζεται
Μέσα σ’ ένα αγχωμένο βουητό
Που εξαπλώνεται ηχητικά
Μόλις σταθεροποιηθεί όμως
Όλοι το συνηθίζουν
Το θέμα είναι
Πού καταφέρνουν και κρύβονται τα πουλιά
Και περνούν απαρατήρητα
Γιατί εγώ ξέρω πολύ καλά που θα κρυφτώ σε λίγο
Μόλις αυτά σιωπήσουν
Δηλαδή μόλις βάλω μια τελεία επιτέλους
Πρωτού αρχίσουν τα κορναρίσματα
Και διαταράξουν τη γαλήνη του νανουρίσματος