Η λίμνη της τύχης

Η πόλη πέφτει για ύπνο
Σκεπάζεται με τη μωβ κουβέρτα τ’ ουρανού
Πιο συγκεκριμένα είναι σκούρο μωβ με πορτοκαλί
Με βαθύ μπλε εως και μάυρο ταβάνι
Στον πυθμένα της λίμνης, την πόλη
Τα φώτα κρύβονται θλιμμένα
Το ένα μετά το άλλο
Εκτός από μερικά που δεν κρύβονται ποτέ
Κι εκείνα είναι που μεταβάλλουν το φυσικό χρώμα
Της κουβέρτας
Η τύχη κολυμπά όπως πάντα στην απέραντη λίμνη της
Απέραντη σαν τον κόσμο ολόκληρο
Τα αστέρια δεσπόζουν στο σκούρο ουρανό
Σαν πιτσιλιές σε ζωγραφιά
Ή σαν τις φυσσαλίδες