Πρόκειται για την αυτοβιογραφία της μεγάλης κυρίας της τζαζ, Billie Holiday. Ξεκινώντας από τα παιδικά της χρόνια στη Βαλτιμόρη, όπου και γεννήθηκε στις 7 Απριλίου του 1915, περιγράφει τις δυσκολίες της οικογένειας και πώς ο πατέρας της τους εγκατέλειψε για χάρη της αγάπης του, της μουσικής, που μετέδωσε στην κόρη του.
«Η μαμά κι ο μπαμπάς ήταν ακόμη παιδιά όταν παντρευτήκανε. Αυτός ήταν δεκαοχτώ χρονών, εκείνη δεκάξι κι εγώ τριών», είναι η περίφημη φράση με την οποία ανοίγει το βιβλίο. Η Billie Holiday μεγάλωσε στα γκέτο, τα πορνεία και τα αναμορφωτήρια της μαύρης Αμερικής. Στην αυτοβιογραφία της, σε μια γλώσσα σκληρή και χωρίς συναισθηματισμούς, καταγράφει την περιπετειώδη ζωή της, την ανέλειξή της στο χώρο της μουσικής, καθώς και τα προβλήματά της με τα ναρκωτικά, τις φυλακίσεις και το κυνηγητό της αστυνομίας που την κατέστρεψε. (από οπισθόφυλλο)
Από την αυτοσυντήρηση στην αυτοκαταστροφή, μοιάζει η εξέλιξη του βιβλίου, μέσα από μια μαγευτική διαδρομή. Μπορεί κανείς να ταξιδέψει πίσω στην δεκαετία του ’30, όπου περπατά και γαλουχείται η τζαζ. Περιοδείες, αφραγκίες, κλαμπς, τσακωμοί μα πάνω απ’όλα μουσική και πίστη. Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
