Είδες ένα αστέρι να πέφτει
Την ίδια στιγμή που ζητούσα μια αγκαλιά
Χαμογελούσες σε κάθε μου απάντηση
Και το έκανες να μοιάζει εύκολο
Έφτιαχνες κανόνες, έφτιαχνες ρόλους
Ξενυχτούσαν οι στιγμές καθώς μεθούσε ο χρόνος
Μου έδινες κάθε νύχτα ένα περίεργο ποτό
Φτιαγμένο από αλκοόλη, αγάπη, συνήθεια και πόνο
Μετά ζητούσες να πνίξω τον πόνο
Πίνοντας ακόμη παραπάνω
Απ’ το θαυματουργό μίγμα
Που μου βάραινε το κεφάλι και την καρδιά
Και με βαραίνει ακόμα περισσότερο
Τώρα που δεν έχω ούτε ένα ποτηράκι
Έτσι, για τη γεύση Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

